Foksterrier

W osiemnastowiecznej Anglii używany był jako norowiec - do polowań na lisy. Z 1700 roku pochodzi pierwszy obraz foksteriera szorstkowłosego, a w 1867 roku powstał pierwszy klub hodowców. Jego nazwa foksterier sama mówi o jego przeznaczeniu: "fox" - lis i "terra" - ziemia. Pies o czujnym i żywotnym usposobieniu, szybki w ruchach i bystro reagujący na najmniejsze bodźce. Niekiedy bywa agresywny w stosunku do innych psów. Lecz jeśli jest dobrze ułożony, staje się niezawodnym pomocnikiem myśliwego i towarzyszem. I tak jak każdy terier potrzebuje dużo ruchu. Zarówno foksterier szorstkowłosy, jak i krótkowłosy, mają takie same właściwości, nie ma żadnych różnic w charakterze; kwestią gustu jest na którego chcemy się zdecydować.

Już w XIV wieku chowano foksterriery, które towarzyszyły sforom psów gończych w czasie nagonki na lisa lub pracowały pod ziemią (wypłaszały z nor). Starszą odmianą są foksterriery gładkowłose. Szorstkowłose pojawiły się znacznie później, dopiero po roku 1814, dzięki pracy hodowcy angielskiego Jacka Russela, który poświęcił się hodowli różnych odmian terierów szorstkowłosych. W roku 1875 powstał w Anglii klub hodowców foksterierów (Fox Terrier Club), który jednak nie uznawał terriera szorstkowłosego. Do ich większej popularności doszło po roku 1913, kiedy to powstało Wire Fox Terrier Association. Organizacja zalegalizowała trymowanie, foksteriery szorstkowłose szybko wyparły foksterriera gładkowłosego. Skorygowana trymowaniem sierść dodawała psom urody, a szorstkość włosów lepiej chroniła psy przed wiatrem i zębami szkodników.

Wyhodowane w Wielkiej Brytanii do tępienia lisów. Foksteriery są odważne, wytrzymałe, o dużej pasji łowieckiej. Najczęściej są mało posłuszne, chodzą własnymi ścieżkami, dlatego wymagają konsekwentnego postępowania. Potrafią być agresywne w stosunku do innych psów. Szczególnie, jeżeli walczą o swoje terytorium. Także w stosunku do mniejszych zwierząt nie są przyjacielsko nastawione. Królik, kot, czy zając nie może czuć się bezpiecznie, jeżeli w pobliżu kręci się foksterier.

Pierwotną postacią jest foksterier gładkowłosy, a dopiero później wytworzono szorstkowłosego poprzez celową selekcję okazów szorstkowłosych, przez pielęgnowanie szaty (trymowanie) i prawdopodobnie przez krzyżowanie z innymi rasami terierów o długim, szorstkim włosie. Foksterier wkrótce wyparł gładkowłosego, gdyż dzięki pielęgnowaniu szaty zyskał na wyglądzie. Prawdopodobnie grzbiet uległ skróceniu, kufa i szyja zostały wydłużone, a gruba sierść z gęstym podszyciem dawała dobrą osłonę przed wpływami atmosferycznymi.
Foksterier jest psem o wybitnych zaletach myśliwskich, użytecznym nie tylko w norze, lecz także w pracy na ziemi jako szperacz lub gończak, a także jako posokowiec oraz w pracy w wodzie. Ma wrodzoną pojętność, aportuje wszystko aż do lżejszego zająca włącznie, ma zamiłowanie do wody oraz jest niezwykle cięty na drapieżniki. Jeśli dobrze ułożony, staje się niezawodnym pomocnikiem myśliwego.